اینتراکشن‌ها

فقط لغزش دسته و تغییر رنگ ریل.

کِی: فهرست‌های بلند تنظیمات که آرامش بصری مهم‌تر است.

دسته هنگام فشردن به سمت مقصد کش می‌آید و بعد می‌لغزد.

کِی: تنظیمات اصلی که باید حس فیزیکی و قطعی داشته باشند، مثل حالت پرواز.

روی هاور دسته کمی جلو می‌رود و باریکه‌ای از رنگ حالت بعدی دیده می‌شود.

کِی: جایی که کاربر قبل از کلیک باید بفهمد کلید چه می‌کند؛ مثلاً اولین تجربهٔ کاربر.

علامت داخل دسته از ○ (خاموش) به | (روشن) تغییر شکل می‌دهد.

کِی: وقتی وضعیت باید بدون اتکا به رنگ هم خوانا باشد (دسترس‌پذیری، کم‌بینی رنگ).

روی هاور، فلشی در ریل جهت حرکت دسته را نشان می‌دهد.

کِی: کلیدهای کم‌تکرار یا مخاطب تازه‌کار؛ در راست‌به‌چپ جهت فلش خودکار برمی‌گردد.

تیک بی‌درنگ ظاهر و پنهان می‌شود.

کِی: جدول‌های پرتراکم و فهرست‌های خیلی بلند.

چک‌باکس هنگام فشردن تا ۸۲٪ کوچک می‌شود؛ تیک بی‌حرکت است.

کِی: فرم‌های طولانی؛ بازخورد لمس هست ولی چشم را خسته نمی‌کند.

press و تیک با چرخش و جهش ظاهر می‌شود و خود جعبه هم یک ضربهٔ کوچک می‌خورد.

کِی: انتخابی که باید دیده شود، مثل پذیرفتن قوانین یا افزودن به فهرست.

pop و روی هاور تیکِ کم‌رنگ پیش‌نمایش می‌شود.

کِی: فهرست‌های انتخاب چندتایی که کاربر باید بداند کدام ردیف را می‌زند.

press و تیک مثل نوشتن با قلم از ابتدا تا انتها کشیده و موقع خاموش شدن پاک می‌شود.

کِی: فهرست کارها و مراحل؛ حس «انجام شد» می‌دهد.

نقطه بی‌درنگ جابه‌جا می‌شود.

کِی: فرم‌های فشرده.

گزینه هنگام فشردن تا ۸۲٪ کوچک می‌شود.

کِی: فرم‌های عادی.

press و نقطه با جهش ظاهر می‌شود و دایره یک ضربهٔ کوچک می‌خورد.

کِی: انتخاب پلن یا روش ارسال که تصمیم مهمی است.

pop و روی هاور نقطهٔ کم‌رنگ پیش‌نمایش می‌شود.

کِی: گزینه‌های نزدیک به هم که کاربر قبل از کلیک باید مطمئن شود.

پس‌زمینهٔ برگهٔ فعال بی‌درنگ جابه‌جا می‌شود.

کِی: مبنای مقایسه؛ برگه‌هایی که خیلی زیاد عوض می‌شوند.

برگه هنگام فشردن کمی کوچک می‌شود.

کِی: برگه‌های زیاد یا اسکرول‌شونده که حرکت قرص شلوغشان می‌کند.

یک قرص واحد از برگهٔ قبلی تا برگهٔ جدید می‌لغزد.

کِی: ناوبری اصلی صفحه؛ کاربر می‌بیند از کجا به کجا رفت.

قرص کش‌دار جابه‌جا می‌شود؛ لبهٔ جلو اول می‌رود و لبهٔ عقب دنبالش می‌آید.

کِی: فیلترهای کوتاه و سگمنت‌ها در محصولات پرانرژی؛ مسیر حرکت پررنگ‌تر دیده می‌شود.

دکمه هنگام فشردن کمی کوچک می‌شود تا کلیک حس فیزیکی داشته باشد.

کِی: دکمهٔ اصلی صفحه، دکمه‌های نوار ابزار و هر عملی که زیاد تکرار می‌شود.